مناظر الموت قزوین

اینجا بهشت ایران زمين

zeziyard                                                    

روستای رزجرد


شهید علی صادقی یکی از شهدای روستای رزجرد میباشد

شهدا - محرمعلی زینلی

نام پدر ⇐ نوروزعلی (نوخان)


شهید محرمعلی زینلی

نام مادر ⇐ جاریه بیگم
تاریخ تولد ⇐ ۱۳۴۲/۰۱/۰۵
سن ⇐ 25 سال
وضعیت تأهل ⇐ متأهل
تعداد فرزند ⇐ 4 (یک پسر - دو دختر)
تاریخ شهادت ⇐ ۱۳۶۷/۰۳/۱۲
محل شهادت ⇐ تپه های شیخ محمد

زندگینامه مختصر ⇐ 5 فروردین ۱۳۴۲، در روستای رزجرد به دنیا آمد. تا پایان دوره متوسطه درس خواند. کارگر کارخانه بود. سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد. دوازدهم خرداد ۱۳۶۷، در تپه های شیخ‌محمد عراق بر اثر اصابت ترکش به کتف، شهید شد.

شهید فتح اله اکبرشاهی در تیم فوتبال پایگاه شهید زینلی، روستا
اسامی از راست به چپ: احمد شمیرانی - بهمن سلمانی - علیرضا صادقی - شهید فتح اله اکبرشاهی

 

چهره شهید مصیب صادقی




شهیدرجبعلی ابراهیمی









شهید فتح اله اکبرشاهی

نام مادر ⇐ کلثوم
تاریخ تولد ⇐ ۱۳۵۲/۰۱/۰۱
سن ⇐ 20 سال
وضعیت تأهل ⇐ مجرد
تاریخ شهادت ⇐ ۱۳۷۲/۰۴/۲۳
محل شهادت ⇐ لندیشخان مهاباد

زندگینامه مختصر ⇐ اول فروردین ۱۳۵۲، در روستای رزجرد به دنیا آمد. سرباز بود که هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب در بیست و سوم تیر 1372 در لندشیخان مهاباد بر اثر اصابت گلوله به سر و دست، شهید شد.

عکس ها






  • جاویدالاثر پروز یارگیر
  • نام پدر :ابراهیم

    نام مادر ⇐ فاطمه
    تاریخ تولد ⇐ ۱۳۳۸/۰۱/۰۱
    وضعیت تأهل ⇐ متأهل
    تعداد فرزند ⇐ 2 (پسر)
    محل شهادت ⇐ شیاکوه گیلانغرب

    زندگینامه مختصر ⇐ اول فروردین ۱۳۳۸، در روستای رزجرد به دنیا آمد. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه بود. سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد. اثری از پیکرش به دست نیامده است.


روستای رزجرد قزوین


نام این روستا در زبان محلی ززی*یَرد (Zeziyard) نامیده می*شود. نام این روستا در ابتدا یزدگرد بوده اما پس از ورود اسلام به ایران و معرب شدن نام آن به یزدجرد تغییر یافت و پس از گذشت زمان به رزگرد تغییر نام یافت و پس از آن نام فعلی آن که رزجرد می*باشد جای خود را ثابت کرد.
موقعیت جغرافیایی

این روستا در فاصله ۲۱ کیلومتری شمال شرقی شهر قزوین و در مسیر جاده الموت واقع شده*است و به دلیل داشتن آب و هوای مناسب، باغچه سراهای تفریحی و کوهستانی بودن پذیرای اهالی قزوین به ویژه در تعطیلات است. گردشگران و بازدیدکنندگان قلعه الموت و دریاچه اوان نیز از این روستا می گذرند.
عکس ها



  • نمای شرقی روستای رزجرد


  • آبشار ورچر (Varchor)




اطلاعات کلی کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین بخش: بخش مرکزی دهستان: اقبال شرقی نام محلی: ززی یرد نام*های دیگر: رزگرد نام*های قدیمی: رزه گرد
رزجرد


°۵۰٫۱۰۳۹شرقی °۳۶٫۲۱۲شمالی
مردم
جمعیت: ۲۷۵۰ نفر
زبان*های گفتاری: تاتی
مذهب:
شیعه
جغرافیای طبیعی ارتفاع از سطح :دریا 1700
اطلاعات روستایی دهیار: سیف اله اکبرشاهی
پیش*شماره :تلفنی
0234
وب*گاه: http://www.zeziyard.com

امامزاده محمد

این امامزاده (ع) داخل روستا و در حد فاصل محله های دشته خرمن و سنگه لاق (سنگلاخ) قرار دارد که به تازگی از سوی اداره اوقاف قزوین، ساختمان آن بازسازی شده است.




ابشار ورچر



یکی از زیباترین و دیدنی ترین جاذبه های گردشگری روستای رزجرد، آبشار ورچر (Varchor) است.
این آبشار در فاصله شش کیلومتری شرق روستا قرار دارد.
ارتفاع این آبشار به بیش از سی متر می رسد و محصور شدن آن در بین صخره های عظیمی که در اطراف آن قرار دارد، زیبایی خاصی به این آبشار و دره آن بخشیده است


قلعه سنگه ور

در اکثر کتابهی تاریخی که به نوعی به روستای رزجرد اشاره شده است، وجود قلعه ی بنام سنگرود را در این روستا متذکر شده اند:
از جمله این کتب، می توان به کتاب «سرزمین قزوین» نوشته دکتر پرویز ورجاوند، اشاره کرد که قلعه سنگرود ر این گونه معرفی می کند:
«در شمال قریه رزگرد که در ناحیه کوهستانی شمال قزوین قرار دارد و از دهات دهستان کوهپیه به شمار میرود بر فراز قله کوه آثاری از بناهی ویرانه سنگی به چشم میخورد كه باحتمال یك قرارگاه و یا یك قلعه نظامی بوده است. بدبختانه در این محل دزدان عتیقه دست به کاوشهی غیر مجاز زده اند و سخت آثار مزبور را در هم ساخته اند. در پی کوه رودخانه ی بنام سنگرود و یا پلنگ دره واقع است که بر روی تپه مرتفع کنار آن نیز آثاری از معماری که باحتمال یک چهار طاقی دوره ساسانی است وجود دارد.»
اما نکته ی که بسیار قابل تأمل است این است که در روستای رزجرد آثار دیوارهی کهن و باستانی در دو محل جغرافیایی متفاوت وجود دارد که حداقل پنج الی شش کیلومتر با یکدیگر فاصله دارند.
یکی در فاصله یک کیلومتری شمال روستا که به نام قلعه شناخته می شود که در قسمت قلعه به معرفی آن می پردازیم.
اما دیگری در پنج کیلومتری شرق روستا قرار دارد و مطمئناً قلعه سنگرود در ینجا بوده است چرا که اهالی روستا هنوز این منطقه را قاله سنگه رو (Ghala Sanga Rou)می نامند.
هر چند اظهار نظر در این موارد را بید به اهل علم از جمله باستان شناسان، مورخان و ... واگذار کرد اما وظیفه خود می دانیم شواهد، واقعیات و باورهی کنونی در روستا را نسبت به قلاع روستا، بازگو نمائیم و سعی داریم در این زمینه نیز با کمک اهل فن، پس از تحقیق و بررسی، آنها را بهتر معرفی کنیم.
 
رودها
شاهرود از 2 کیلومتری جنوب غربی و رود نینه رود از کنار شهر رازمیان می گذرد.
آب و هوا
نسبتاً معتدل و نیمه خشک بیشترین درجه گرما37 درجه بالای صفر و کمترین درجه در زمستان ها زیر صفر، میزان بارندگی به طور متوسط به حدود 350 میلی متر می رسد.
آورده اند که رازمیان سابقه ای تا دوره ساسانیان دارد. و جزو منطقه دیلمان به شمار می رفت و در روزگار سلطه تازیان دارای دین زرتشتی و حکومت بود تا اینکه در روزگار صفویه رفته رفته به اسلام گرویدند.
در حمله هلاکو این سامان آسیب جانی و مالی فراوانی دید. در سال 1369 روستای رازمیان به وسیله زمین لرزه ویران گشت و مردم در 500 متری روستای خود ( روستای کیا کلایه سفلی) مستقر گشتند که از هر جهت جای مناسبی است. شهر رازمیان از ادغام سه روستای کیا کلایه سفلی، رازمیان و منصور باغ پدید آمد.
زبان
با گویش محلی.
فرآورده ها
برنج، گندم، جو، تره بار، گردو، فندق، زغال اخته و گیلاس.
آب کشاورزی از رود، چشمه و اب آشامیدنی از چشمه و برق آن شبکه ای فراهم گشته است.
صادرات
فندق، گردو، زغال اخته برنج و گیلاس.
راهها
1- شهر رازمیان در 55 کیلومتری شما شرقی شهر قزوین قرار گرفته است. 2- راهی به طول 55 کیلومتر به قزوین دارد. «1»


 
منظره ی روستا از دارستان

نام روستا: هیر یا هیرکده

معنای هیر: آتش ، در زمانهای پیش از اسلام آتشکده بوده است، هیرکده: آتشکده

جمعیت: 500 خانوار، حدود سه هزار نفر

زبان : دیلمی ، تاتی

محصولات اصلی : اخته زغال ، فندق ، گردو

فاصله روستا از شهر قزوین: 65  کیلومتر با جاده آسفالته مناسب

مسیر جاده ای: شروع از شهر قزوین ، باراجین ، بهرام آباد ، رازمیان ، روستای هیر

آدرس: ایران ، استان قزوین ، رودبار الموت غربی ، روستای هیر

توضیحات:

روستای هیر دارای مردمی خونگرم و مهمان نواز است

دارای مناظر بی نظیر گردشگری و تفریحی  می باشد

دارای بناهای تاریخی و مذهبی می باشد

دارای آب و هوایی دلکش و مطبوع و بی مانند می باشد

 

و در پایان برای راهنمایی و پرسش های متداول شما عزیزان از طریق ایمیل

 و  نظرات وبلاگ در اسرع وقت قابل  پی گیری می باشد.

روستاي

 

 

هیر به معنای آتش می باشد و علت نامگذاری آن بر میگردد به ایران باستان و دین زردشت

از کتاب های تاریخ قدیم از هیرکده به آتشکده نیز ترجمه شده است

و اما .... 

روستای هیر در بخش رودبار شهرستان در استان قزوین واقع شده است

این روستا دارای ۱۸۰۰ خانوار  (ساکن و مهاجر) میباشد

عمده محصولات هیر عبارتند از:اخته زغال،فندق،گردو  و ....

رودخانه ی آن نینه رود نام دارد که دلیل اصلی سرسبزی آن می باشد

سرچشمه ی این رودخانه وگل میباشد

دارای مناظر زیبا وچشم اندازهای بی نظیری می باشد

از موارد دیگر اینکه هدیه ی ۱۱شهید در راه دفاع مقدس و آرمانهای مردم ایران

دارای سوابق درخشان در امر پرورش بزگان دینی، علمی ،سیاسی و اجتماعی و ...

همچنین...

بزرگراه قزوین رودسر از مسیر هیر در حال احداث می باشد

که فعلا متوقف شده است اما امکان تردد در آن با کمی مشکلات وجود دارد

این جاده از مسیری زیبا از کناره ی روخانه و مناطق کوهستانی دل انگیزی می گذرد 

 

 
مزرعه ي سياه كوبان

اين مزرعه نزديك به 25 سال پيش احداث بافته اما در چند سال اخير پيشرفت قابل توجهي را داشته است ساكنان اين مزرعه همه شهر نشين ميباشند ولي در 2 ماه اخر بهار و 3 ماه تابستان و ماه اول پاييز در انجا ساكن و مابقي ماههاي سال را در شهر سپري ميكنند اب اشاميدني ساكنينش از چاههاي حفاري شده نزديك خانه ها تامين ميشود تا سال 88 انها از نعمت برق محروم بودند خانه هاي اين مزرعه شبيه به شمال كشور است از اين نظر كه هر خانه بر سر مزرعه شخص بنا شده است اين مزرعه روبروي روستاي دهدوشاب و روبروي مقبره ي امامزاده هارون ميباشد اما راه رفت و امد ان مزرعه از جاده دستجرد صورت ميپذيرد حدود 8 كيلومتر جاده ي خاكي دارد كه بودجه ي اسفالت سازي ان 2 سال پيش درامده ولي همچنان اسفالت نشده اب كشاورزي مزارع انجا از شاهرود تامين ميگردد .

فرج الله دوستي اولين شخصي بود كه اينجا را اباد كرده و همچنان جزؤ يكي از ساكنين اين مزرعه است هم اكنون 7 خانواده در اين محل ساكن هستند كه از بعضي از روستا هاي منطقه جمعيت بيشتري دارد از نظر اب و هوايي بسيار فوق العاده است  گفتني است كه خانه ها در نزديكي شاهرود بنا شده است

 
در حال دریافت تصویر  ...
نام نباتعلی حبیبی
نام پدر سلیمان
نام مادر هنده
محل شهادت بانه

بیوگرافی
حبیبی، نباتعلی: چهارم دی ۱۳۴۵، در روستای ده‌دوشاب از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش سلیمان، کشاورزی بود و مادرش هنده نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. سی‌ام دی ۱۳۶۳، در بانه دچار سانحه رانندگی شد و به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

تصاویر
اسناد
محل تولد قزوین - ده دوشاب-بخش رودبار الموت تاریخ تولد ۱۳۴۵/۱۰/۰۴
محل شهادت بانه تاریخ شهادت ۱۳۶۳/۱۰/۳۰
استان محل شهادت کردستان شهر محل شهادت بانه
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -
عملیات
سال تفحص
محل کار
بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین - ده دوشاب-بخش رودبار شهر


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد
 

عکسهای ماه رمضان گروه گل یاس yasgroup 4 تصاویر ماه مبارک رمضان ( کارت پستال ) – سری پنجم

 
در حال دریافت تصویر  ...
نام حسین قلی محمدی
نام پدر قدمعلی
نام مادر بنفشه خانم
محل شهادت کلاشین

بیوگرافی
محمدی، حسینقلی: هفتم اردیبهشت ۱۳۴۵، در روستای ده‌دوشاب از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش قدمعلی، کشاورز بود و مادرش بنفشه‌خانم نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. پنجم مرداد ۱۳۶۴، در بمباران هوایی پیرانشهر به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

محل تولد قزوین - ده دوشاب-بخش رودبار الموت تاریخ تولد ۱۳۴۵/۰۲/۰۷
محل شهادت کلاشین تاریخ شهادت ۱۳۶۴/۰۵/۰۵
استان محل شهادت آذربایجان غربی شهر محل شهادت پیرانشهر
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -
عملیات
سال تفحص
محل کار
بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین - ده دوشاب-بخش رودبار الموت


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
 

الموت   منطقه الموت یا رودبار الموت در سلسله جبال البرز، واقع در شمال شرقی استان قزوین، جنوب مازندران و گیلان، شرق طالقان و غرب رودبار زیتون قرار دارد. زبان زبان این مردم تاتی و بقولی دیلمی است. زبان رایج در کوهستان جنوب گیلان که گستره منطقه کوهستانی اشکور تا علی آباد منجیل و از شمال تا سراوان رشت و شمال قزوین و کوهه ای غرب مازندران را در بر می گیرد. گاه زبان تاتی یا دیلمی با زبان تالشی اشتباه گرفته می شود. [نیاز به ذکر منبع]  نام این منطقه چنانچه حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب نوشته تا قرن هفتم هجری با عنوان رودبار معرفی می‌شد تا این که با آمدن حسن صباح به آن جا و رواج فرقه اسماعیلیه و فعالیت خداوندان الموت، نوشته شد رودبارالموت و خوانده شد الموت. الموت کلمه ای است مرکب از دو واژه «آله» و «اموت». نویسنده برهان قاطع این کلمه را به فتح الف و لام بر وزن «جبروت» می‌داند و می‌نویسد: «نام قلعه‌ای است مشهور که مابین قزوین و گیلان واقع است و آن را به سبب ارتفاعی که دارد آله آموت گفتندی یعنی عقاب آشیان چه «اله» عقاب و «آموت» آشیان باشد.» برخی نیز آموت را چنانچه در گویش تاتی مردم الموت وجود دارد، به معنای آموخت گرفته‌اند و از آن به این تعریف رسیده اند: عقاب دست آموز. عده ای هم اشاره به این می‌کنند که بن مایه کلمه الموت، ارموت، ارمود، امروت، اربو و امبرود (نوعی گلابی) است و از آنجا که در گویش تاتی گاهی «ر» به «ل» تبدیل می‌شود مثل «برگ» (بلگ)، پس الموت همان ارموت است که «ر» به «ل» تبدیل شده است. محققان بر این نکته متفق القولند که الموت نام مصطلح منطقه کوهستانی شمال قزوین و جایی است که خداوندان الموت، قلعه های تاریخی این منطقه را مقر و پایگاه تبلیغ آیین اسماعیلیه قرار داده بودند. این منطقه در طول تاریخ از «رودبار» به «رودبار و الموت» تغییر کلمه پیدا کرده است، پس از مدتی «رودبار الموت» به بخشی گفته شد که قلعه حسن صباح (در گازرخان) در آن قرار دارد و «رودبار محمدزمان خانی» یا «خشکه رودبار» به منطقه‌ای که قلعه لمسر (لمبه سر یا لمه در یا لمبسر) در آنجاست.  الموت در تقسیمات جغرافیایی منطقه بزرگ رودبار و الموت در تقسیمات جغرافیایی کشوری اخیر ایران به دو منطقه رودبار الموت و رودبار شهرستان تقسیم شده است. رودبارالموت شامل سه دهستان می‌شود که عبارت‌اند از: الموت پایین به مرکزیت روستای زوارک الموت بالا به مرکزیت روستای مینودشت (شترخان) معلم کلایه به مرکزیت معلم کلایه رودبار شهرستان نیز سه دهستان رودبارشهرستان رودبارمحمدزمان خانی و دستجرد را شامل می‌شود. رودبارالموت از شمال به دهستان‌های دو هزار و سه هزار تنکابن، از شرق به قله شاه البرز و طالقان، از جنوب شرقی به طالقان، از جنوب به آبیک و از غرب به دهستان رودبار محمدزمان خانی محدود می‌شود. مرکز این منطقه معلم‌کلایه است و قلعه الموت (مقر حسن صباح در ۵۰۰ متری روستای گازرخان) ، قلعه تاریخی عین‌السلطنه (در روستای زوارک) ، روستای بالاروچ (زادگاه کل احمد، ضد قهرمان داستان عزیز و نگار) ، روستای پیچ بن (مرتفع ترین منطقه رودبارالموت و برخوردار از جاذبه های گردشگری و کوهنوردی) ، روستای ورک (به کسر واو و سکون راء و کاف، زادگاه شیردل شاعر) ، روستای کلان (زادگاه جلال بیگ و ولی خان خواجوی) در آن قرار دارد.
 
این روستا کیلومتر ٧٠ جاده قزوین رودبار شهرستان و ٢٠ کیلومتری شمال غرب رازمیان در شمال شرق شهر قزوین در ″35.5 ′37 ْ36عرض شمالى و″ 30.7 ′ 8 ْ50 طول خاورى واقع شده است و بوسیله جاده شوسه اى که از باراجین عبور مینماید به این شهر متصل میگردد. روستا در محل دره اى در ارتفاع1526مترى واقع شده است این روستا یکی از روستاهای الموت غربی (رودبار شهرستان) می باشد اصلیت زبان این روستا تاتی می باشد ولی با مرور زمان وادغام گویشهای گیلکی، کردی، ترکی و..تفاوتهای بسیاری با تاتی اصیل دارد این روستا یکی از قدیمی ترین روستاهای استان قزوین می باشد وافسانه ها وواقعیتهای بسیاری در مورد این روستا گفته می شوددرمورد اکوجان چند افسانه هست شاید این افسانه ها به شناخت هر چه بیشتر این روستا کمک کند یکی از داستانها در مورد نام این روستا است
نام این روستا به این علت است که ابتدا کسانی که به این روستا سفر می کردند وکسانی که برای اقامت به این روستا می آمدند این سوال برایشان پیش می آمده که وقتی آب در آین روستا به این کمی هست چگونه اهالی دراین روستا زندگی می کنند یا به عبارت دیگر رو به اهالی می گفتند اب کجاست که به زبان ما(اهالی روستا) آو کو جان میشود این مبحث آنقدر گفته شد تا بعدها نام این روستا نیزبه این نام البته با کمی تغییربه نام آکوجان شد وبا این نام نیز امروز شناخته می شود شاید معتبر ترین دلیل نام این روستا این باشددر داستانها نام این روستا را به این دلیل می دانند که این روستا در خود فردی یا چیزی داشته که به اندازه ی جان ارزش داشته به هر حال هر چه بوده عزیز وبا ارزش بوده وخیلی از مردم از دور ونزدیک دوست داشتند آن را ببینند ولی مدتی بعد اثری از آن فرد ویا آن چیز با ارزش نمی یا بند وبا اینکه مدتی به دنبال آن می گردند ولی پیدایش نمی کنند وبا تعجب وافسوس می گویند آه کو جان واین لفظ سالها بر این روستا می ماند وبعدها به نام آکوجان تغییر نام داد واز این رو می شود این نام را هم واقعیت دانست که در زمان قدیم آب به آنصورت هم کم نبوده که از روی کمبود آب این لفظ جا مانده باشد ولی در هر صورت این دو افسانه برای نام این روستا موجود است که البته افسانه ی اول را موثق تر می دانند چون امروزه هم اهالی روستا در فصل تابستان به علت کمبود آب برای خود ییلاقی به نام زنبور خانی دارند ( که بعدا در مورد این ییلاق ونام آن نیز در این وبلاگ مطلب خواهیم نوشت )وتابستانها برای امرار معاش واز آنجایی که دام فراوانی دارند به آنجا می روند

ولی آن چیزی که امروز مهم است این است که نام این روستا آکوجان است وهر ساله به علت کوچهای فراوان این روستا جمعیتش کمتر می شود وامید است روزی باز هم جمعیت ان بیشتر شود

اين روستا از شمال به کوه‌هاي لانه سر، رشکين خاني، گردنة لکاکش و درة پيام، از شمال غربي به کوه‌هاي سمند، خيندر و گردنة سفيدآب و از شرق به درة زائين محدود مي‌شود. ارتفاع اين روستا از سطح دريا 1550 متر است و اقليمي سرد و کوهستاني دارد. آب و هواي آن در بهار و تابستان معتدل و دلپذير و در زمستان سرد است.

 
 
 نمایى از آبراهه حوضه کوچک شمالى که سیلاب جریان یافته در آن در اثر رگبارهاى شدید و ذوب برف و تگرگ , مى تواند نواحى شمالى و مرکزى روستا را تهدید کند.
نوشته شده در پنجشنبه

آکوجان يکي از روستاهاي قديمي استان قزوين است. قدمت سفالينه‌هاي به دست آمده در اطراف روستا، به دورة ساسانيان مي‌رسد.

مردم روستاي آکوجان به زبان فارسي با گويش محلي سخن مي‌گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.

الگوي معيشت و سکونت

براساس نتايج سرشماري سال 1375 روستاي آکوجان داراي 627 نفر جمعيت بوده است که اين تعداد در سال 1385، به 875 نفر رسيده است. روستاي آکوجان در يک ناحية دره‌اي استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد. خانه‌هاي روستاييان اغلب در يک طبقه و به ندرت در دو طبقه ساخته شده‌اند. سقف خانه‌ها يا شيرواني است که با سفال و ورق گالوانيزه پوشيده شده و يا مسطح است که با آسفالت و يا قير اندود شده است.

ديوار خانه‌ها به دليل جلوگيري از سرما و بردوت هوا ضخيم و پنجرة آن‌ها کوچک است. اغلب خانه‌ها روبه جنوب ساخته شده‌اند. خانه‌هاي روستاييان تحت تأثير نوع معيشت و فعاليت افراد شکل گرفته است.

حياط، اتاق، آشپزخانه، سرويس بهداشتي، انبار علوفه و طويل از جمله فضاهايي است که در اکثر خانه‌ها ايجاد شده‌اند. مصالح عمدة به کار رفته در ساخت خانه‌ها شامل لاشه سنگ، خشت، آجر، گل، ملاط گچ و امثال آن است. در بناي ساختمان‌هاي جديد از مصالح آجر، آهن، سيمان و مانند آن استفاده مي‌شود.

موقعيت دره‌اي روستاي آکوجان، موجبات نگراني مديران محلي را فراهم آورده و به ويژه به دليل سابقة سيلاب و ريزش سنگ‌هاي بزرگ از کوه‌هاي اطراف، مقرر گرديده است که سکونت‌گاه روستاييان از محل فعلي به محل مناسب‌تري در نزديک باغات و مزارع روستا انتقال يابد.

جاذبه‌هاي گردشگري

روستاي آکوجان در دره‌اي خوش منظره و خوش آب و هوا استقرار يافته است. پيرامون روستا را کوه‌هاي سر به فلک کشيده و دره‌هاي سرسبز قرار گرفته است. باغات انبوه فندق، گردو و ذغال‌اخته و جريان رودهاي روان که از کوه‌هاي اطراف سرچشمه مي‌گيرند، جلوة دلپذيري به قلمرو و چشم‌اندازهاي اين روستاي کوهستاني بخشيده است.

چشم‌اندازهاي طبيعي پيرامون روستا، با مناظر دل‌انگيز و سرسبزي مراتع به ويژه در بهار و تابستان از مهم‌ترين جاذبه‌هاي طبيعي روستاي آکوجان به شمار مي‌آيد. در اراضي اين روستا درختان سرو کوهي، تنگز و زالزالک و گياهان متنوعي مانند چاي کوهي، گل‌گاوزبان، خاکشير، گل ختمي، گل بنفشه و گون مي‌رويند، که غالباً خاصيت دارويي دارند و در صنعت نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

از ديگر جاذبه‌هاي طبيعي روستاي آکوجان تنوع جانوري و حيات وحش آن است. دره‌ها و کوه‌هاي پيرامون روستا زيستگاه انواع جانوران و پرندگان مانند شغال، گرگ، روباه، خرگوش، بز کوهي، گراز، خرس، پلنگ و کبک است.

غار حاجت خانه در 5 کيلومتري شمال روستا آکوجان قرار دارد. از اين غار آثار ظروف سفالي و سکه‌هاي قديمي کشف شده است و اين غار واجد ارزش‌هاي تاريخي و باستاني است.

مردم روستاي آکوجان همانند ساير ايرانيان در اعياد بزرگ ملي و مذهبي مانند نوروز، فطر، قربان و ميلاد پيامبر (ص)، جشن و شادي برگزار مي‌کنند و در ايام عزاداري ائمه به ويژه در ماه‌هاي محرم و صفر به سوگواري مي‌پردازند.

از مراسم جالب توجه و ديدني اين روستا مي‌توان به مراسم عروسي با آداب و سنن محلي اشاره کرد. يکي از مراسم‌هاي جالب در روستاي آکوجان، جشن فندق‌چين است. هر سال با فرا رسيدن فصل برداشت فندق از باغات روستا، مردم پس از آئين شکرگزاري، فندق‌چيني را آغاز مي‌کنند. بيش از فندق‌چيني مراسم ويژه‌اي با نواختن دهل و سرنا و انجام بازي‌ها و ورزش‌هاي محلي کشتي و سوارکاري برگزار مي‌شود.

اين مراسم در ميان فندق‌چينان شور و شادي فراواني مي‌آفريند.

پوشاک مردان شامل کت، شلوار، پيراهن، کلاه، جليقه، کفش، گيوه و ساير پوشش‌هاي مردانه است و زنان نيز از چادر، روسري، مانتو و ساير البسة زنانه استفاده مي‌کنند. استفاده از پوشش محلي به ندرت در ميان افراد مسن مشاهده مي‌شود و شامل پيراهن‌هاي بلند زنانه، يل و ساير پوشش‌هاي زنانه مي‌باشد.

مهم‌ترين سوغات اين روستا را فندق، ذغال‌اخته و فرآورده‌هاي لبني تشکيل مي‌دهد.

 

در حد   فاصل میان دو رشته کوه، رودخانه شاهرود از شرق به غرب جریان دارد. دره شاهرود،   رود طالقان و رود آبهای دامنه البرز را به سفید رود می رسانند. دره و رودخانه   شاهرود کوههای میان دره چالوس و سفید رود را از شرق به غرب شکافته و آن را به دو   قسمت شمالی و جنوبی تقسیم کرده اند. رودخانه شاهرود اصلی ترین عامل مایه حیات   زندگی و اجتماع را در طالقان رقم زده است.

طالقان رود، رودخانه مهم شهر طالقان است که از کوه های کندوان و کهار بزرگ در شمال تهران سرچشمه گرفته و با جهت شرق بهطالقان-رود غرب، پس از عبور از حاشیه جنوبی شهر طالقان و ۱۱ کیلومتری غرب روستای شهرک به رودخانه های اندج و الموت می پیوندد و در نتیجه پیوستن این رودها به طالقان رود، رودخانه پرآب شاهرود به وجود می آید.
بالاخره، رودخانه شاهرود با ادامه مسیر در دره شاهرود به رودخانه سفید رود در منجیل می ریزد. طول رودخانه طالقان، حدود ۱۸۰ کیلومتر است که از شاخه های مهمی چون: علی زان، خسبان و الموت رود از کوه های تخت سلیمان سرچشمه می گیرد.
پوشش گیاهی و درختی: آویشن، برنجاسف، بومادران، تره کوهی، ریواس، جوشیر، شنگ،صعلب، کاسنی، گون، گل های شقایق، درخت بادام کوهی، بید، چنار، زرشک، زالزالک، زیتون، سیب، گردو، گلابی، گیلاس.
گونه جانوری: بز کوهی، خرس، خرگوش، روباه، سمور، شغال، کفتار، گراز، گرگ.
گونه پرندگان: زاغچه، دم جنبانک، شاهین، عقاب، قوش، کبک دری، کرکس.
آبزیان: ماهی زردپر، ماهی سفید رودخانه ای، ماهی قزل آلای رنگین کمان، ماهی کپور.

برگرفته از سايت iran.ir